Yorgun bir aksamın kıyısındayım,
Yüküm ağır, yolum dikenli ey Resul.
Dost bildiğim ellerin yarasındayım,
Gönlümün her yanı çok kırgın ey Resul.
Emanet ettiğin o eşsiz sevdayı,
Dünya malına değişip sattılar.
Kurumuş yaprak gibi koca dünyayı,
Üstümüze hüzün diye attılar.
Vefa dedikleri bir eski masal,
Yalanlar diz boyu, kalpler buz gibi.
Tükendi içimde tutunacak dal,
Ruhum fırtınada bir öksüz gibi.
Şifasız dertlerin ortasındayım,
Gözyaşım dökülür gizli ve derin.
Huzurun o kutsal sofrasındayım,
Şefaat kıl bize, bitsin bu hazin.
Gök çökmüş üstüme, yer yabancılaşmış,
Kimse duymaz feryadımı, dilsizim.
Umutlar tükenmiş, yollar kapanmış,
Sana sığındım, çaresiz ve kimsesizim.
Gökhan Öztürk
Gökhan Öztürk 3Kayıt Tarihi : 25.2.2026 15:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!