Çok Geç
Ordasın,biliyorum...
Paramparça ettiğim umutlarına rağmen,
Bekliyorsun beni en derinlerden.
Buğulu camlar ardında izliyorsun bedenimi,
Hissediyorum kokunu,sesini,benliğini.
Şimdi parçalara böldüğün kalbini başkasına veriyormuşsun.
Bedenim titriyor,yüreğim algılamıyor bu haberi.
Çok geç artık,biliyorum...
Ben hep benim olmayacakları istemiştim,
Sen hep benimsin sanmıştım,
Özür dilerim...
Beni bensiz sevmiştin,
Şimdi ben, seni sensiz sevmeyi öğreniyorum.
Senin kadar başarılı olamıyorum galiba,
Çünkü,her geçen gün varlığının başkasına ait olduğunu bilmek,
Çürütüyor ruhumu...
Dön bana deme,
Dönemem.
Zaten senle ben,ne baş olduk ne de son.
Bu sevda ikimize de yakışmadı sevdiğim.
Kalp parçalarını seni sevene emanet ediyorum,
Hiç üzme diyorum onu...Ve çekip gidiyorum...
Şimdi boşluğundayım kalbinin,
Çıkmaz yollarla kaplı yüreğinden kaçma zamanı geldi...
Yine olmuyor,başaramıyorum.
Eriyen ruhum hapsediyor beni sana.
Senden kurtarabilcek birini arıyorum köşe bucak,
Ama sadece biri işte.
Adı yok üstümde,kaybetmişim yüreğinde.
Yine ayyaş gibiyim...Gülüyorum halime,çaresizliğime...
Seni içime aşırı doz çekmişim bu sefer,
Oyna keyif niyetine denemiştim...
Sonra..Nerden bilebilirdim ki bağımlın olacağımı...
Büşranur AksuKayıt Tarihi : 17.7.2010 12:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!