Sabıkasız bir güzel çocuktun!
Neden büyüdün neden İstanbul?
Şimdi kim geçer senin önüne!
Önceden söz dinlerdin, usluydun!
Sabıkasız bir güzel çocuktun!
Senin yağmur çipiltisi ince sesin büyütür; büyüsünü çocukların!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
