Ruhumun derinliklerine inen,
Beni hiç bırakmayan her zaman inleten,
Çocukluğumun en güzel günlerini çalan,
Ruhumu törpüleyen,karabasanlar yaşatan,
Yoksulluk,yoksulluk körpecik dimağıma travmalar yapan yoksulluk.
Dört kardeş,annem ve birde işsiz babam,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta