Çocukluk Gunleri Şiiri - Mihrimah Sultan

Çocukluk günlerine dönelim biz ki, Haydi ile hayallere dalan Şaban'la, Kahkahalara boğulan Ferdi ile, Emrah'la ağlayan. Tarzan'la özgürlük hevesi, Habil ile Kabil olayına hayretle bakan. Sokakta bitmeyen ezanla biten oyun keyfi... Kar yağınca anlardık masumiyeti. Metrelerce uzayan tren gibi kayışımız, O çocukluk günleri aranıyor şimdi. Leblebi tozu keyfimiz, Bardakla ölçülen çekirdeğimiz. Salça ekmekle günü geçiştiririz, Meyve ağaçları soframız, Çimenler doğal halımız, Çamurdan yaptığımız yenilmeyen ekmekler. Evden kaçırdığımız kumaşlar, Yıkamak için yunnak'ta. Okul bahçesi oyun alanımız, Evimiz gibi rahat ettiğimiz. Piknik yapıp dinlendiğimiz, Biz oruçken yemek yiyen, Sinirlendiğimiz öğretmenimiz... O günler hatıralarda kaldı. Şimdi geriye bakıp hatırlamak isteyeceğimiz anılar, Hep gülümsetir bizi. Tabii mutlu olanları. Şair mihrimah Sultan 21/08/2026