1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Çocukluğum, benim çocukluğum
Tozlar arasında, çamura bulanmış,
Ayakları yalın.
Süt tozundan gıdalandım,
Amerikan emriyle
Yağmur altında,
Kuyruğundan tutundum hayvanın
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta