Çocuklarımız Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Yalanın pazarı kurulmuş, bakın,
Doğruyu alacak çocuklarımız.
Kalpazan tezgâhı sahtedir, sakın!
Hesabı soracak çocuklarımız.

Koltuğa yapışmış, kalkmaz yerinden;
Yiyip içer, doymaz halkın terinden.
Bir de nutuk atar, hem de derinden!
Bunu da yazacak çocuklarımız.

İhale dediğin kapalı kapı,
Rüşvetle yükselir her çarpık yapı.
Kim yedi, kim içti, bilinmez çapı;
Hırsızı bulacak çocuklarımız.

Gaflet uykusunda uyur mahalle;
Horoz ötse hemen uçar bir kelle.
Herkes susar, bakar bağlı bir elle;
Işığı yakacak çocuklarımız.

Kalemi kırmak mı marifet, kardeş?
Gerçeği gömmek mi cesaret, kardeş?
Milleti bölmek mi siyaset, kardeş?
Perdeyi açacak çocuklarımız.

Yiğidin yarası alnında parlar,
Kalleş vurur, sonra timsahça ağlar.
Mazlumun ahıyla yıkılır dağlar;
Adalet kuracak çocuklarımız.

Kitabı rafa koy, telefona dal;
Okumak boş iştir, esas olan mal!
Bu gidişle nasıl düzelir ahval?
Temeli atacak çocuklarımız.

Sofrada israf var, kapıda aç var;
Ağanın başında altın bir taç var.
Yetimin gözünde bin ihtiyaç var;
Garibe bakacak çocuklarımız.

Omuz omuza biz durursak eğer,
Fitneye fesada kim kulak eğer?
Birliğin önünde erir nice şer;
Tek safta duracak çocuklarımız.

Biz doğru olalım, sözümüz yeter;
Doğruluk ekene doğar bir seher.
Yarın bu vatana katacak değer,
Bizi aklayacak çocuklarımız.