Minik avuçlarında terlemiş umutlarını,
Şafak rüzgarlarının yelesine asmışlar,
Belki şekerdir bir avuç,
Belkide, sinemaya gidilecek bir bilet parası...
Ama kocamandır düşleri,
Biz büyüklerin sınırsız ve sınıfsız dünya hayali gibi...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




biz çocuklardan ödünç aldığımız daha doğrusu emanet aldığımız bu dünyayı onlara yani çocuklara dar etmemeyi ne vakit öğreneceğiz ?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta