Çocuk bu doğunca hamdır daha meyve gibi olacak
Zaman onu önce genç sonrada belki olgunlaştıracak
Sanki bu dünya onu deneyecek yavaş yavaş tadacak
Elbet bir gün zamanı gelince yaşlanıp toprağa bakacaklar
İşte sona bak meyvenin dalda oldu olgulaştı yere düştüler
Toprak oldu varsa tohumu tekrar karışıp meyve verecekler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta