Çıkan ilk gökkuşağının altından geçip ,
Çcukluğuma dönsem.
Annemin kurduğu sofrada, yine kardeşlerimle didişsem.
Babamın kollarının arasına sığınıp,
Saçı okşanan, gözlerinden gelincikler dökülen,
Gülücüklerinden dünyalar benim dedirten,
Kıymetini bilemediğim çocukluğun hükmünü sürsem.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta