Çocuk Gözüyle Hayat Şiiri - Figen Güler

Bütün dünya benim için bir oyun alanı;
Ama yetişkinlerin hep “sessiz ol” yalanı.
Bulutlar çorap gibi sallanıyor gökte;
Her biriyle uzay gemisi yapsam bükte.

Öğle uykusunu bekleyen zamanın kolları,
Yastıkla sıkıştırıyor beni, kapatıyor yolları.
Hayatın ciddi duvarlarını mı delsem,
Şöyle bir çığlık çığlığa mı gelsem?

Zamanın kolları tekrar beni sıkıyor;
Ama gözlerim hâlâ ışıl ışıl bakıyor.
Korkuyorum minicik bir kahkaha sesinden;
Gökkuşağına dokunuyorum hayal perdesinden.

Rüyalarım çikolata fabrikası gibi kokuyor;
Çikolata nehirleri bana hayal dokuyor.
Tavanıma dokunuyor hafifçe balonlar;
Çocuk gözüyle hayat, minik mucizeler onlar.