bir çocuğu düşünüyorum yaşamak için
yaralarımı sarması için
kucaklıyorum onu
haince değil mi?
gözlerini düşünüyorum
unutmak için kötülükleri
siyah kocaman bir zeytin gibi
öyle bir bakışı varki
sevgi, masumiyet, umut içinde
bir çocuğu düşünüyorum yaşamak için
amansız bir hastalıktan kurtulmak.
yarıda bıraktığım hayatı tamamlamak için
aralıksız dinlediğim alaturka fasıl şarkılarını
dinlememek için
gökyüzüne baktığımda
eskiden olduğu gibi
bulutları benzetmek istiyorum,
hayallerime...
eskisi gibi gülümsemek istiyorum
sevdiklerime...
bir çocuğu düşünüyorum bunun için
ne haince değilmi?
üşüyüp bir serçe gibi titrediğimde
soğuk yatağımı ısıtmayı beceremediğimde
yatağına gidiyorum sessizce
kırık dökük ve suçlu
kolunu boynuma atıp sokuluyorum ona
sabah olunca öpüyorum
doyamıyorum ama...
neden yatağında değilsin dediğinde
cevap veremiyorum
o büyük oluyor ben çocuk
tıpkı çoçukluğumdaki gibi
küçüçüğüm diyorum
sen benim büyük aşkımsın
hayatıma hayat katansın
utanıyorum bunları yüklediğm için çocuğa.
zeytin gibi gözleriyle kocaman bakarak
ben seninle çok mutluyum diyor çocuk,
azıcık azalıyor suçluluk
şaşırma küçüğüm
bir gün apansız gidersem
sanmaki istediğimden
unutma küçüğüm
nerde olursan ol seni göreceğim ben.
herzaman söylediğin o şarkı varya
benim annem güzel annem
şarkısını söyle
bugün ki gibi
ama sakın ağlama küçüğüm
Kayıt Tarihi : 11.4.2013 17:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!