yoksulluklarla büyüyen çocuk,
yolu hep yokuşta,
kaybetmiş kendini bulamaz...
her zavallı bakışta
kendini paralama,
yüreğini yaralama!
en mühimi;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bir yerde okumuştum: Çocuk, insanın babasıdır, diyordu.. Ne kadar doğru bir söz.. Kutlarım Saygılarımla
Hiçte fena değil.
Mükemmel şiir yazmaya namzetsin.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta