Sorsan dünyadan habersiz,
Güler, oynar; gamsız, kedersiz.
Her şeyden uzak, dertsiz, kedersiz,
Huzurla doludur güzelim çocuk.
Konuşmayı bile senden öğrenir,
Küçük, tatlı diliyle konuşur, dillenir.
Onlarla güzelim evlerimiz süslenir,
Bunu bile anlamaz güzelim çocuk.
Konuştur onu, dinle de bak,
İyi eğit ki yüzü çıksın ak;
En iyi hediyedir güzel ahlâk,
Dinini öğret, gör ne olur çocuk.
Adını bile söylemeyi bilmez,
Kalbi kırık olursa o da gülmez.
O ölse de gönüllerden silinmez,
Silinmediğini de bilmez güzelim çocuk.
Âşık Sami, sen de bir gün böyleydin,
Diyorsun: “Ben de hep çocuk kalaydım.”
Çocuk olarak yaşayıp mutlu olaydım,
Dünyadan habersiz güzelim çocuk.
25.05.1991
Kayıt Tarihi : 17.10.2010 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!