Çocuk
Dün yağmur yağdı güvercinler üstüne
Ağlamadı toprak karanlığına
Güvercinler, ellerinde gül
Gül verdiler karanlığa
Kimsesiz çocuklar vardı dünyada
Kimsesi olmayan insanlar
Ağladı bir çocuk, vapurdan kaçan martıya
Martılarla konuştu çocuk
Ağladı yalnızlığına
Yağmur yağdı güller üstüne
Ağladı karanfiller, gül ağladı
Çocuk ağladı
Martılar aşıktı denize
Deniz güzelliklere...
Bir karanfil attı denize çocuk
Ağladı, ağladı yalnızlığına.
Kayıt Tarihi : 28.7.2007 23:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!