bir damla yaşla sınırlandı duygular
ağlamak yanlış diye bildi çocuk.
öyle söylediler yalana sığınarak
ve o da inandı doğru sanarak.
ağlamayı bilmezken bir gün öğrendi
minik kuşu öldüğünde ağladı hıçkırarak.
ve o zaman anladı
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




bilemezdi bu haytı çocuk
bilemezdi insan yüreğinin fesatlığını.
öğrendi....ama çok acı çekerek...
yürekten geldiği gibi...
minik yürekler hiç acı çekmesin hep gülsün dilerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta