Toprak kokardı ellerimiz,
Ceplerimiz taş dolu idi
Bir uçurtma göğe değse
Sanırdık dünya bu kadar
Dizlerimiz yara bere, içinde
Gözlerimiz hep çapaklı ıslak
Ağlar sızlar zıplar oynardik
Yarını düşünmez hayal kurardık.
Akşam ezanı erken gelir
Annem sesiyle çağırır
Oyun yarım kalırdı ama
Yarına yine umutla uyanırdık.
Ne kin bilirdik ne bir hesap,
Kalp kir tutmazdı o zaman
Bir bilye, bir tahta araba
Koskoca bir mutluluktu inan.
Şimdi büyüdük, yollar ağır
Sözlerimiz yük yüreğimiz suskun
Ama içimde hâlâ saklı
O çocuğun masum sesi, yorgun.
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 12:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!