Dün gece,
Sürüyü toparlayamadım bir türlü.
Kuzu kuzu atlasanıza çitten!
Bir,iki,üç,dört,beş….
Tam…
Bitti artık sayım,
Tamam diyecekken.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tek başınalık yorar
ne kavalim nede keçem var....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta