Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Çocukluğumda aynı anlattığınız gibi babam da bana cızlavat almıştı...Bayram sabahına kadar yastığımın altına koyup uyumuştum...Yoksulluk vardı ama yanında da insanlık vardı...Çocukluğuma götürdünüz sevgili dost...Saygılarımı gönderiyorum...
Orhan ÇAPAN
O cızlavatlı günleri nasıl unuturuz üstat..Hep onları karalalayıp, zaman zaman aralayıp duruyoruz işte..unutulmasınlar diye..
Kutluyorum..
Başucumda bir çift cızlavat.
vay cızlavat lı günlerim.yüreğinize sağlık.............
tebrikler
saygılar
Tebrikler...İçimde hissettim..
Babam aldı diyeceğim.
Aslan babam benim.
Seni unutamam
hepimizin çocukluğunda böyle anlar var...bunlardan biride bu olsa gerek tıpkı kırmızı bisikletim gibi..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta