İğnenin taş plak üzerinde çizdiği çizgiler gibi çiziyoruz hayatımızı,
İstemeyerekte olsa yaşıyoruz bize verilen zamanı,
Ama acı, ama tatlı…
Çalıyor bir şarkı usuldan.
Duvarlarda yankılanan seslerdir geriye kalan,
Ve birde çizgili yüzler, geçen yıllardan hatıra…
Hayat… Durdurulamayan bir şarkı misali akarken gözlerimizin önünde,
Çok şeyler götürür insanda belli etmese de.
Yavaş yavaş ve habersizcesine…
O yüzden insan,
Bu şarkıyı sana armağan ediyorum diyebileceğini arar durmadan
Kimi bulur sevinir…
Kimi bulamaz içi içini bitirir…
Bu da belkide hayatın insanlara küçük bir cilvesidir…
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta