Aynaya son kez baktığımda çirkin bir yüz görüyorum.
Hayır aslında yüzüm çirkin değil, çirkin olan ruhum.
İçimde ki kin ve sevgi duygularının karışımı ruhuma yansımış.
Hemde ne yansıma, sanki gözlerim imdat çığlıkları atıyor.
Gencecik bir beden de yaşayan, yaşlı bir ruh.
O kadar yaşlı ki, sözlerini dile getirecek dişleri bile kalmamış.
Yavaş yavaş düşünmeyi bile unutuyor.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta