Örtüleri kaldıralım, herşey çıplak kalsın!
Zarfsız bir mektup atmak isterdim postaneden
Hayatın cebinde harcanan bozuk parayım
Kim söz eder ki bütünleyemediğim bedenden?
Eli kulağında gün, gelecektir yalnızlığa
Avucumda saklarım her gece karanlık bir ayışığı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta