Fikri fakir olanın, tahtı varmış neyleyim.
Fikrini söyle bana, servetini söyleyim.
İnsanoğlu düşkündür malına servetine.
Ne zaman dönüp bakmış fikrin alametine.
Dünyaya semirmeye gelmiş aciz zihniyet.
Şerefi para olmuş, haysiyeti de ziynet.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta