Cinnet Şiiri - Erkan Akıllı

Bir akşam evimin önünde bir kalabalık gördüm
Herkes toplanmış ağlayıp dövünüyor benim için
Emeği olmayanlar 'iyi bir insandı' diye dövünüyor benim için
Anladım ki ben ölmüşüm,en tatlı rüyalarda kabuslar görmüşüm
Karım ağlıyor çocuklarım ağlıyor,Allah'ım neden?
Kim bu benim odamda yere uzanmış cansız beden
Yerde Yatan bensem kendinimi nasıl görüyorum kimim ben
Anladım ki ben ölmüşüm,yıllardır boşa dövünmüşüm

Omuzlar üstündeyim,bir tahta kutunu içindeyim
tanımadığım yüzleri hüzünlü birçok insan var etrafımda
bana ne oldu diye soruyorum,halime bir cevap arıyorum
anladım ki ben yavaş,yavaş ölüyorum

Burası neresi neden böyle karanlık ve soğuk
Üstümde kolsuz beyaz bir elbise
çevreme bakındım yok yok hiç kimse
buldum birini şekilden uzak sordum; nedir hadise?
Anladım ki ben ölmüşüm yıllardır, boşuna dövünmüşüm

Gözlerimden yavaş yavaş fer sönüyor
Sonsuzluk ülkesine bir tren kalkmış gidiyor
bir anda binlercesi benim gibi ölüyor
ben toprak altındayım,sevenlerim üstünde dua ediyor

Dertlerim bitti sanmıştım asıl bundan sonra başlıyor
Cinnet geçiriyorum azap melekleri ruhum taşlıyor
cehennme ateşi alev alev bedenimi yakıyor
Anladım ki şimdi gerçekten ölmüşüm
herkes ölüye ağlarken bense gülmüşüm

Eğer ölen bensem kendimi naısl görüyorum,kimim
Neden neden devamı gelmiyor bu şiirimin
yazmak istemiyor isyan ediyor kalemim
anladım ölmeden ölünmez,yaşıyorken ölüm hali bilinmez