Cinnet Şiiri - Çiy Tanem

Rüyalar vardı hani şu gerçek olmayanlardan;
Uyandığın zaman kan ter içinde,
Ruhunda bir acı,kıvranarak;
Gerçeğin gaddar duvarlarında sıkıştığın
O dar zamanlar.
Lanetin soğuk parmaklarını teninde hissettiğin,
Aynalarda illetli bakışlarını üstünde bulup
Ama bir yumrukla yokedemeyecek kadar bıkkın:
Ve ağlayamayacak kadar hissiz kaldığın,
O sürüncemeli,o kurşun kadar ağır;
Çırpındıkça battığın,
Nefessiz kaldığın
O koyu bulantılar.
Beyaz bir kağıdın lekesizliğine
İsyanların en kara yüzünü resmettiğinde;
Kalbi olmayan bir sen çizdiğini görüp,
Kinin parmak uçlarında tutuşturduğu
Yoketmeye çılgın bir hevesle,
Paramparça yüzler doğunca çevrende;
İfadesiz,yırtıcı bakışlar biriktirdiğin,
Kalabalıklar katlettiğin
O yalnız zamanlar.
Sanki yağmalanmış zengin şehirlerin,
En çok acıtılmışısın gibi
Kefensiz cesetler yığarsın güneşe kadar.
Gölgende can verir kalan yaşamlar,
Sığıntı bir ölüdür diri bedenin,
Kanayan izlerle kanıksatılmış bir cinnet
O akmayan zamanlar.