Tanrının kalbindeki oyuncularız her birimiz.
Kestik.
Alacasızım ben.
Düz siyah.
Evladı gibi sevdiği bir adamın
rağmen nankör.
Papatyanın bitkisi yenir
olgunlaşana değin.
Bir peygamberin annesiyim.
Şüphesiz ki o duam.
Şüphesiz Tanrı’yla biriz,
şüphesiz
şüpheye rağmen.
Kırmızı bebek cincineye
tutulmuştu dileğim.
Vedaları sevemedim.
Göğün kızardığı vakitte
oltama gelen balık
ellerimi ve göğsümü parçalayarak
anlar mı sonunu?
Haz anı…
denizci.
Yıldız tutarım ben.
Kayarken birinin dileği
olacak.
Kabul mü?
Etkisi, yetkisi sonsuz.
Rızası belki Tanrı’nın,
kuluna amade.
Saçma.
Okuyan anlamadı.
Ben de.
Hiç unutmam sanıyordum.
Üzgün değilim.
Kayıt Tarihi : 16.3.2026 19:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
