Cinaslı Şiiri - İbrahim Uludağ

Gözlerin bu iste ne denli usta
Bir değse bırakmaz dengeyi usta
Yeter ki gönlünde bulunsun da bir yol
Fayda etmez artık saçın başın yol
Düşürür ardından seni bir ağa
Dinlemez bey misin yoksa bir ağa
Asar kirpiğine kılar bir bende
Bilirim düşmüştüm bu derde ben de
Koşturdu peşinden döktüm yasımı
Onunla yaşadım nice yaşımı
Ne zaman ki kondu gönül bu dala
Mümkün mü gözlerim uykuya dala
Günümü gecemi o aldı ele
Başıma geldi aşk gülerken ele
Duramam diyordum hatta yatamam
Korkardım demezse bana ya tamam
Elçiler yolladım arz-ı hal ettim
Beklerken ölüydüm cansız bir ettim
Nihayet aydınlık sunuldu çeşme
Suladı ruhumu o sonsuz çeşme
Yüreğim o demde hayata erdi
Varlığım adeta yeni bir erdi
Bir makam sunuldu bana o gözde
Bir tek o göz vardı kalbimde gözde
Şiirlerim senin dedim ey suna
Bezedim gönlünü aşk suna suna
Bu aşk visal ile biter kim derdi
Zorda olsa sevdam gülleri derdi
Tuğbam ki İşte o derdiğim güldü
Çok şükür talihim onunla güldü
21.03.2023