Bir çınar gördüm, asil mi adildi,
Bin yıl öteden bize gelen nesildi,
Ortası oyulmuş, yine de ayaktaydı,
Altında gölgelenen bile varlıktaydı,
Üzüm asması sarılmıştı bedenine,
İkram ediyordu gelenine, gidenine
Dallarında güvercin mekân tutmuştu,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta