Akşam ezanıyla, güneş batınca
Sürüler ağıla, varıp yatınca
Tavuklar kümese, adım atınca
Her taraf bahçede, tek tek taranır
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Gözlerim sayarken, çilliyi arar
Akşamın karanlık, gölgesi sarar
Tilki mi kapmıştır, aklımı yorar
Avluda dört döner, durmaz dolanır
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Fenerin ışığı, vurur duvara
Çocuklar koşuşur, düştük bu dara
Evdeki herkeste, derin bir yara
Yürekler korkuyla, gama boyanır
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Samanın içine, saklanıp mı yitti?
Belki de komşunun, bağına gitti
Umutlar tükendi, hevesler bitti
Düşündükçe benim, içim bulanır
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Sadece kuş değil, hanenin kızı
Düşürdü içime, ince bir sızı
Gökyüzünde sönmüş, sanki yıldızı
Ana yüreği bu, nasıl dayanır?
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Odunlar arkasında, uyurken bulduk
Sevinçten hepimiz, rahat nefes aldık
O minik can için, seferber olduk
Köşektaş ansızın, sese uyanır
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 14:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!