Çilingir sofrası Şiiri - Dağlar Özügüç

Yaşadı kendi çapında
Ihlamur kokuları altında
Bir iskemle bir masa
Birkaç yeşil erik
Bir dilim de beyaz peynir
Bulunurdu çilingir sofrasıda

Muhtar çakmağı yanında
Uzun parliament sigarası
Parmaklarının arasında
Derinden çekilen her nefeste
Dertler dumana boğdurulurdu

Sadece soğuk ve nemli havalarda
Alırdı sırtına eski bir hırka
Günlerdir sandalyeye iliştirilen kollar
Kavuşmaya izin çıkınca
Hasretle dolanırdı birbirine

Bir müddet sonra
Sokak lambasının feri azalır
Çilingir sofrasının duyguları
Hırkanın üstünde asılı kalır
Gece çilingir sofrasını usulca toplardı