Hiçbir işe yarayamama duygusu
Bu duygu evet,
Tüm savaşların ortasında kalmış bir esir kafası
Daha da derin bakınca
Bir kovan kadar kıymetinin olmadığı
Bir ağaç kadar fayda sağlayamadığı
Hangi yola girerse girsin hep çıkmazlarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta