Çıkmaz Sokaklarr Şiiri - Hamit Atay

ÇIKMAZ SOKAKLAR

Adım attığım her yol çıkmaz sokaklara varıyor,
Her köşe başında kayboluyor umutlarım.
Bir duvar gibi dikiliyor karşıma suskunluk,
Ve ben, ellerim boş, kalbim kırık kalıyorum.
Gözlerimde yanıp sönen lambalar sönüyor,
Bir çocuk ağlıyor uzaklarda, ben duyuyorum.
Yalnızlığın adımlarını dinliyorum gecede,
Ne yana dönsem, yine kendime çarpıyorum.
Çıkmaz sokaklar öğretti bana sabrı,
Kimi zaman isyanı, kimi zaman hüznü.
Bilir misin, insan en çok kendine kaybolur,
Bir yabancı gibi bakar kendi gölgesine.
Ve ben,
Her çıkmaz sokakta biraz daha eksiliyorum,
Biraz daha susuyorum,
Biraz daha derine gömüyorum kendimi...
Hamit Atay