Cihad Keskin Şiirleri - Şair Cihad Keskin

çokça yabancılaştık olan biten bu serüvene biz yine yeniden.
belirli aralıklarla zaten yabancılaşırdık biz soğuğa kesen bazı geceler,
fakat bu defa soğumasını beklemedik.
biriktik.
biriktirdik.
baktık yabancılaşıyoruz,

ve siz kazandınız güzel bayan.
benden alamazsınız sandığım ne varsa aldınız, tebrik ederim.
kazandınız.
her kadın için bir şiir yazılamaz fakat,
bir şiir her kadın için yazılmış olabilir.
farkına varmadınız, kazandınız.

sessizliğin başka adı bu tüm harflerle paylaştıklarım.
dinledim :
“gecenin karanlığına ışık açılmaz, gece karanlık olduğu için gecedir.
eğer aydınlığa ihtiyacınız varsa, üzgünüm, güneşi beklemelisiniz.
ıslanmak için yağmur şarttır sokakta gezerken.
ve soğuk havaya küfredemezsiniz ince giyinmişken.

evlat.
önceleri çok güzel gelecek hayat.
yeterince şanslıysan bir annen olacak yolun başındayken ve yeterince şanslıysam ben de seninle olacağım bir müddet.
mesela ağlayacaksın bazı geceler, "acıkmış herhalde" diyeceğiz ya da "altına kaçırmıştır" diyeceğiz, "zaten kaç tane derdi olur ki?"
ya karnın doyacak ya altın değişecek;
uyuyacaksın yine güzel güzel.

bir bir düşünmeli aslında birçok şeyi.
aklındaki soru işaretlerini gidermeli elbette
insanın düşündükleri.
sessiz harf, neden sessizleşmiş, kime kırılmış, kim incitmiş?
oysa ne söylüyorsak sessiz harflerin sesi oluyor;
bizi ne diye vekil tayin etmiş?

üzülme üstad,
aynalar, şairlerden daha evvel fark edildi.
şair şair söyle bana benden daha güzeli var mı bu dünya'da?
aynanın fikrini bilmem, şair neye güzel dediyse güzel odur hala.

bir şeyler görüyorum, bir şeyler oluyor derinlerde.
ve sanki bir tren geçiyor olmayan bir duraktan.
duranlar, bekleyenler, el sallayanlar,
-ki o el neden sallanır Allah'ım-
gözü yaşlı ve aslında hiç olmamış yolcular.
olmayan bir de ağaç var

fırtınasız koylarım yok henüz benim ve sığınılacak bir liman da değilim enikonu.
ki biriktirdiğim çok esinti var, saydam sessizlikler coğrafyasında.
hiçbiri yağmur getirmeyecek, biliyorum ve hiçbir ten bu kadar asfalt olmayacak.
yalnız birkaç kelime kalacak yeryüzüne ait sayılan, söyleyeni belli değil, duyanı bir muamma, anlayanı desem zaten, onu hiç katma hesaba.
herhangi bir dönemeçte kalacak yine sıradan bir yolcu, - ki sıradan olan yolculuktur aslında, her yolcu biraz da gizem götürür yanında -
sonra bir gemi görünecek son suların sonsuzluğunda,

yanlış anlaşılmaya çok müsait,
iki oda bir salon korkularımız vardı bazı akşamlar.
ve yaralanmaya çok müsait kesiklerimiz, içimizin iç taraflarında.
çocukluğumuzu aldılar önce elimizden, biz uyurken sessiz sedasız.
canımızın yanacağını bilseydik elbet yaklaşmazdık ateşe fakat,
ne değişti şimdi, nedir bu ateşe koşmak?

bu ne korunaksız bahar böyle.
bu nasıl mevsim, çok uzak tüm büyük aşklara.
ve bu neye benzer bir güneş, neden, nereden bu soğuk?
yani süreya söyleseydi o mısrayı;
her şey düzelecekti gerçekten.
böyle sarı mı olur?