Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirinizi okuken Mehmet Akif'in dizeleri düştü aklıma... Biraz isyan, biraz haykırış, biraz sitem. Yüreğinize sağlık.
Hoş bir çalışma.
Saygılarımla.
Tebrikler güzeldi... Yalnız imla için düzeltmeler yapmalısınız. Bazen gözden kaçabiliyor biliyorum, ben de zaman zaman aynı hatayı yapıyorum, neyseki düzeltme şansımız var :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta