sonsuzluğa doğru
çift sarmal uzayıp giden
cennetin silahsız bekçileri.
ayaklarının altında
yeşermeyi bekleyen
kurumuş Tuba kökleri..
kanat seslerini duyuyorum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bizim oralarda bir kelime vardır...kekre..acımsı buruk bir tadı niteler..
Şiirinin arkasına sinen filozofide daima bu tadı aldım..
fanilik , kekre bir tad gibi şiirin dilinin üstünde...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta