Zaman herkesi değiştirirken
Bir ben seni eskitemedim
Ne elini tutabildim
Ne gözlerinde kaybolabildim
Herkes sevdiğine sarılırken
Ben yokluğunu sevdim senin
Bir fotoğrafa bakıp özlemeyi
Bir sese sarılıp susmayı öğrendim
Ve en acı alan tarafı da ne biliyor musun
Onca altı seneye rağmen
Sana kavuşma ihtimali hâlâ
Kalbimi ilk gün ki gibi titretiyor
Çünkü bazı insanlar,
Hiç dokunmadan
Ömür boyu iz bırakır…
Sen…
Benim hiç sarılamadığım,
Ama hiç bırakamadığım oldun.
Kayıt Tarihi : 8.04.2026 01:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!