göğü unut
tek başına ölmüş bir karanlık ol
banliyö trenlerinin camından bakan yenilgi gibi
bak, denizi nasıl denetliyor martılar
uzaklaşıp git, kendinde eri, çözül
değil mi ki orda yoktun.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Ceza tam ceza olması gereken yerde yoktum yok ol eri
Ufak bir sarsıntıda silkelemede eğreti yaprak gibi döştün düşüncelerinden söylenmesi gerekenleri söyleyemedin korktun ölmeyi tercih ettin yaprak yerine toprak olmayı seçtin alsana ceza
Çalışan insanları gör kör olma ağaç kurutu kökleri var sen doğruyla yanlışın arasını ölç onu da göremedin
Vesselam duracağın yerde yoktun
Söylemen gerekeni söylemedin
Göreceğini göremedin alsana ceza
Güzel ve düşünceye çağıran bir şiir.
...
Karanlığı boğan güneşten bihabersin
Ayakta uyuyan ağaç mı kaldı
Çağdaşlığa soyunan kalem kime ersin
Değil mi ki okumadın
şiir miydi şimdi bu
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta