Ceylanım... Şiiri - Mervan Tan

Nazlı nazlı salınır dağ, bayırda gezersin
Derin derin düşünür yer ve göğü süzersin
Şu fani dünya için ne kendini üzersin?
Gam, kederi ömrüne saçıp gitme Ceylan’ım..

Şu kocaman alemde yok ise yerin yurdun
Bil ki aşk otağını yanlış gönüle kurdun
Ömrünün baharında kalbine kilit vurdun
Felek ile aranı açıp gitme Ceylan’ım...

Dost, sevgili bildiğin her an pusuda bekler
Farkına vardığında kırıp, üzer gerçekler
Bir yanımda sevda var bir yanımda çiçekler
Beni de avcı bilip kaçıp gitme Ceylan’ım...

Dalgalandır zülfünü, başını koy dizime
Sevda ırmağını gör bakar iken yüzüme
Tatlı bir kelamınla güneş doğar özüme
Böyle selam sabahsız geçip gitme Ceylan’ım..

Simanı gören toprak rengârenk güller açar
O nazenin endamın aleme huzur saçar
Bilirim vefasızlar sevgi görünce kaçar
Sen de elveda deyip göçüp gitme Ceylan’ım..