Kimi insanlar suya atılan çentik gibidir, anında kaybolur,
Kimisi buz üzerine atılan çentik gibidir, baharda kaybolur,
Kimisi ise duvara atılan çentik gibidir, o duvar yıkılana kadar durur,
İşte sen de, gönül duvarıma attığım ilk ve tek çentiksin,
Yıkılsam da, hep ait olduğun yerdesin…
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta