Kimi insanlar suya atılan çentik gibidir, anında kaybolur,
Kimisi buz üzerine atılan çentik gibidir, baharda kaybolur,
Kimisi ise duvara atılan çentik gibidir, o duvar yıkılana kadar durur,
İşte sen de, gönül duvarıma attığım ilk ve tek çentiksin,
Yıkılsam da, hep ait olduğun yerdesin…
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta