Cennet Şiiri - Nurullah Başlığ

Olmuşum işte deli divâne,
hastayım ben ney ile kemane,
huzurunda olmuşum ben pervane
Olsada cennet zayn û şân ile,
olsanda Yusuf-u Kenân ile,
ol Resul-u Zişân ile,
Geçmem asla sırat'ı mevt ile,
cennet gelir bana suretin,
aşk ile huşu ile,
gör ki bu sûkunetimi de,
ben bu cennete sığamam.

Arzu hevâdan sanarmış cân'ım yolumu,
can veririm cânımdan o getirsin sonumu,
al ruhumu kanımdan çek senden ayrı nûrumu,
cümle meleklerden üstün haktır onun konumu.

Zât'ın huzurunda etmedim inkâr,
ondan gayrı görmedim ben hiç Zulümkâr,
iki söz söyledim diye oldum Riyâkaar,
bir güzel sevdim de, oldum günahkâr.

Şeytana sitem eyledin huzurundan kaçar,
ben bu halimle sana can yâra naçar,
âlem beni deli sanar yanımdan kaçar,
varsın ki al yanına meskenim olsun mezar.

Ya çarha çek yerle yeksan et beni,
ya katlime ferman yaz viran et beni,
ya bir defa öldür perişan et beni, (bin) belki
ol alim-i mutlak yalan et beni,

Hakk-ı infîrak ettim yolunda Helâk olsam bile,
arz-ı haddimi aşarak hâşa, çarha çıksam bile,
zât-ı sıfat ileyim "câna" çak çak olsam bile,
kât-ı muhterem benim kân'a boğulsam yine..