Cengiz Durukan Şiirleri - Şair Cengiz Du ...

Sorsan herkese "yaşamak güzel" derler ,
Oysa hayat, bir eliyle verip öbür eliyle boğazına sarılan bir cellat gibidir.
Sen baharı beklersin, o zemheriyi getirip kapına bırakır;
Sen gülmeyi dilersin, o sana hıçkırıkların en derinini layık görür.
Adalet dediğin, sadece kitapların tozlu sayfalarında bir kelime,
Hayat ise; güçlünün zayıfı, zalimin mazlumu ezdiği koca bir arena.

Sil o gözlerindeki nemi, yüreğime kurşun gibi dökülüyor,
Her damla yaşın, benim içimde koca bir dağı deviriyor.
Kıyamam o karagözlerine, bakma bana öyle hüzünle,
Senin bir damla yaşın için, ben dünyayı yakarım da;
Seni susturmaya yetmiyor işte bu çaresiz ellerim.
Ağlama sevdam, ağlama ki gökyüzü kararmasın,

Seni sevmek, gökyüzüne bakıp yağmuru beklemek gibi,
Dudağım susuz, toprak çatlak, ama gözüm hep mavide.
Aramızda kilometreler değil, sanki aşılmaz asırlar var;
Sana uzanan ellerim her gece boşlukta kırılıyor,
Seni sevmek, her sabah yokluğuna uyanmakmış meğer.

Seni anlatmaya nereden başlamalı bilmiyorum..
Hangi kelime senin ruhunun o uçsuz buçaksız derinliğini karşılar?
Aşk dedikleri, sadece bir isimden mi ibarettir,
Yoksa her nefes alışta göğüs kafesinin altında çarpan o deli kuş mu?
Ben seni, dünyanın bütün gürültüsünü susturup,
Sadece kalbinin sesini dinleyecek kadar derin sevdim.

Sana "canım" derken, canımın benden çekileceğini bilemezdim,

Gözlerinin içine cenneti sığdırırken,

cehennemde yanacağımı görmedim.

İşte o an geldi, o kaçınılmaz son, o sessiz fırtına...
Cümlelerin boğazda düğümlendiği, kelimelerin hükmünü yitirdiği yer.
Bir zamanlar "biz" dediğimiz o devasa sarayın,
Şimdi tek bir kibrit çöpüyle kül oluşunu izliyoruz.
Sen valizine hatıraları sığdırmaya çalışıyorsun,
Bense boşalan odalarda yankılanan ayak seslerini sayıyorum.

Bir evde baba ölünce, tavan çöker de altında kalırsın,
Ne gökyüzü eski mavisindedir artık, ne güneş eski sıcaklığında.
Kapının anahtar sesi kesilir, koridorlar dilsizleşir;
Sanki zaman bir yerinden kırılmış da,
Ben hep o kırığın içinde, o veda anında asılı kalmışım.

BU HAYATI BEN SEÇMEDİM BENİM TERCİHİM DEĞİLDİ
BANA YAZILAN BİR SENARYO VARDI SADECE ONU OYNADIM
AMA MUTLULUKTAN ÇOK ACI VE GÖZYAŞI VARDI ROLUMDE
UMUTSUZLUK ÇARESİZLİK AYRILIK VARDI
MUTLULUĞU BAŞKA İNSANLARIN YÜZÜNDE GÖRDÜM BEN HER DEFASINDA
ÇARESİZCE BEKLEDİM DURDUM,

Bir sabah uyanırsın ve dünya aynı dünya değildir artık,
Güneş doğmuştur ama senin içindeki gökyüzü kapkara.
Meğer en büyük uçurumlar dağlarda değilmiş,
En derin uçurum; "asla yapmaz" dediklerinin gözlerindeymiş.
Ben o uçurumdan düştüm sevgilim, hem de ellerinle itilerek.

ŞİMDİ AYRILDIKMI BİZ SENİNLE, BİTTİMİ HERŞEY
KURDUĞUMUZ HAYALLER YARIMMI KALACAK
KİM KIZDIRACAK BENİ SENİN GİBİ
KİM BAKACAK SENİN GÖZLERİNE BENİM BAKTIĞIM GİBİ
KİM TUTACAK ELLERİNİ BENİM TUTTUĞUM GİBİ
BU, BU BENIM HAYALİM DEĞİLDİ...