Yine sensiz bir geceyi gömdüm ay ışığında gökyüzüne
Dua etmedim, gelmedi içimden hiç, ak kefenlemedimde
Salâda okutmadım, kelimeler sustu, kutsalsız kaldı dilde
Yatırdım musallaya upuzun, saçlarını taradım uzun uzun
Kıyamadım tekliğine, yalnız soluksuz soluk sessizliğine
Kıyılmazımdı, yıldızlar diktim huzuruna sabahçı nedime
Teni buzdu, aşk kalbiydi, güneş işlemişti her bir zerresine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta