Cemalin Şiiri - Turgay Esen

Gül, gül ki;
Yüzün, güneş gibi ışıldasın,
Gözlerin,
Düşen güz yapraklarının
Üzerindeki, çiğ tanelerinin,
Güneşte parlaması gibi,
Işıl ışıl Parlasın.
Gül ki,
Dudaklarının arasında
Dişlerin,
Derenin içinde parlayan
Beyaz çakıl taşları gibi
Parlasın,
Ve ben,
Karşında,
Bir yangında çırılçıplak
Kalmış ağaç gibi
Savunmasız
Öylece kalakalayım.
Ve senin Cemalinden;
Yüreğim,
Mum gibi,ısınıp erisin
Aksın,
Heyecan,
Mumun sıcak dalgaları gibi
İçimi doldurup
Taşsın.
Yüksek bir uçurumun
En ucundan,
Aşağıya bakar gibi,
Kendine çeker
Gözlerin,
İçim ürperir, titrer
Ve kendimi bıraksam
Boşlukta uçsam,
Bilemem,
Ayaklarım bir daha
Basar mı yere
Kirpiklerinin arasından
Akıp düşsem,
Bir Yağmur tanesi gibi
içine,
Bilemem,
Yine de doyarmıyım
O gözlere