Cemale Şiiri - Özcan Kurt

Makam, Şeriat, Tarık-at, Marifet,
Sır-at yolu keser, hengameler var..
Hiçlikten de geçer, sonu HAKİ-KAT
Miraçlara, çıkar, merhaleler var..

Kimi araç binmez, yollara sığmaz,
Kendi yol olmuş, merdaneler var..
Kimi ayak tutmaz, kanadı çırpmaz,
Kimi uçar gider, seyyareler var..

Sıkılmamış, daha üzüm olmamış,
Cenderede bekler, meyaneler var..
Karanlıktan çıkmış, şavka kapılmış,
Ziyadan nur biçer, pervaneler var...

Sönmüş sigara var, hatıp elinde,
Dilinde bir meçhul, teraneler var...
Bir köz yanar durur, canın özünde,
Kalbi zikir söyler, erbaneler var..

Tenin çıra etmiş, meşaleler var..
Ozan pir, Harabi, şehzadeler var..
Viranede çiçek, divaneler var...
Mecnun olmuş, içer, mestaneler var.

Tadına kapılmış, incir gönlünde,
Tetir yer, yanılmış, zevaleler, var..
Kandil olmuş, yağ, yakılmış ZEY-TİN de,
Şavkı daim parlar, cemaleler var..

Özvecan der, gördüm kuyu kurumuş,
Beyhude bekleyen, meşgaleler var..
Kendini ararken, yitmiş, kaybolmuş,
Boşa kürek çeker, ziyaneler var..