Cemal Şimşek Şiirleri - Şair Cemal Şimşek

Bu ne biçim bir gece
Karadan da kara
Gönülde açılan yara
Hiç bir ilaç olmaz deva

Beynimde anlamsız sorular

Sana
yazmamam gerekirdi bu satırları
Ama şu anda.......
Komşular toplanmışlar odana
Ablan Mülkiye,Annen Zehra,
Ev de ağlamakta..

Şarap mahzen de yıllanıyor
Sevdiğim şekerlenip, ballanıyor
İçine edeyim ben böyle dünyanın
Ben seviyorum, eller alıyor

MAKAM SEBA USUL DÜYEK
Kendimi unuttum,sen bana hain
Sırtımdan vuran , hançer gibisin
Ahh bile demeden, bakıp yüzüne

SENDE GÖZÜM VAR
Gönül bahçemdeki solmayan gülüm,
Dilimden dökülen, bir çift sözüm var.
Vazgeçmem sevdandan olsa da ölüm,
Ben sana aşığım, sende gözüm var.

ÇIK GEL BU GECE

Ay Nöbet tutarken, arsız geceye
Sevdamı vermişim güzel ece ye
Aşkı tarifsizdir sığmaz heceye
Gönül seni ister çık gel bu gece

TİRYAKİN OLDUM

Gözümü kapatıp hayal kurardım
Seninle rüyamı hayra yorardım
Gelene gidene seni sorardım
Âşıkken ben sana tiryakin oldum.

Sen
Güleceksin,oynıyacaksın bu düğün senin
Belki seveceksin ama mutlak sevileceksin
Sen mutlu bir dünya kurarken kendine
Ben seni düşünmeyeceğim düşünemiyeceğim.
Sen

Hep iyilik meleği olmaya çalıştım
Kendimi hiç düşünmeden
Ama bir hatam vardı
Dostlarımı da kendim gibi, sanmak gibi
Dostumun dostunu da dost sandım
Neler söylemedi dostum hakkında

Dilimde şarkısın, gönlümde keder
Dünya güzel dolsa, bu gönül neyler
Sevmişim bir kere bu bana yeter
Sevdan Cehennemi, Cennetim eder