Karanlık
Karanlık iner gecenin sessizliğinde,
Ve yıldızlar bile korkar gibi saklanır gökyüzünde.
Her adım bir bilinmezliğe dokunur,
Ve nefesin ağırlaşır, içindeki sessizlikle.
Kaybetmek
Kaybetmek,
Sadece birini uğurlamak değildir.
Bazen en büyük kayıp,
Aynaya baktığında eski seni görememektir.
**Kırık Ama Vazgeçmeyen**
İçimde bir şeyler hep eksik,
Adını koyamadığım bir boşluk gibi.
Ne kadar doldurmaya çalışsam da
Hep sana benzeyen bir yer kalıyor.
Kırılmak, bitmek değildir aslında,
Sadece yeniden şekillenmektir bazen.
İnsan en çok
Yeniden toparlanırken değişir.
Ben de değiştim.
**KIYMET BİLMEYENE**
Bir zamanlar adını,
dua gibi taşıdım dilimde.
Gelişin bahar,
gülüşün umut oldu.
Kolay Olmayacak
Hayat…
Hiç kolay olmayacak biliyorum.
Yolum uzun, taşlı, bazen karanlık;
Ama her adımda öğreniyorum yavaş yavaş.
KÜÇÜĞÜM
Küçüğüm…
Dizlerim yaralı, avuçlarım toprak kokar hâlâ,
Koşarken düşmeyi dert etmediğim günlerden kaldım.
Bir gökyüzü vardı cebimde sakladığım,
Küllerinden Doğan Kadın
Onu güçlü yapan,
Hiç ağlamamış olması değildi.
Kimsenin görmediği gecelerde
Sessizce gözyaşı döküp,
Nefret
İçimde büyüyen bir şey var,
Adını koyamadığım,
Ama susturamadığım.
Ne zaman seni düşünsem,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!