hasretim büyür gözlerimde
soluğumdan akar sessizlik
bir acı kahve tadı yokluğun
kapanmaz yaralar gül tenimde
bir kurşun sıcaklığı sözlerin
geçmez sancısı yüreğimin
seni sevmek yaşamı öpmektir
bir çocuk sevinci sanki yüzümde
elini tutmak ateşe dokunmaktır
kış gecelerinin aşılmaz soğukluğunda
görmek seni sonsuzluğu kavramaktır
ucunda felsefik bir soru anında
yokluğunun tadı bir başka oluyor
soğuk kış geceleri daha iyimser
çamaşırlarım kuruyor artık balkonda
alışıyorum yalnızlığıma
koca şehrin kirliliği doluyor ciğerlerime
bir de sigaramın hüzünlü dumanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!