CEM ALACA HAYATI
Bazen yaşadığım yüzyıla bile ait olmadığımı düşünürüm.Nedense çevremdeki yaşantıları ve hayatın bana yaşattığı acıları bir türlü hazmedemiyorum.Ama yaşamımı sürdürebilmek içinde bu dünyaya ayak uydurmaktan başka şansımda yok sanırım.Ama kendi dünyamda nefes almayıda biliyorum.Ve verdiğim soluğuda herkesin görmesini istemeyen birisiyim.Beni herkesin tanımasınıda istemem.Çünkü bana göre tanınmak yıpranmaktır.Ve diyebilirim ki hayat insandan ibarettir.Bunu bir gün gelecek herkes anlayacak ama bu bazıları için geç olacak çünkü biliyorum ki o zaman hayata tutunmak için sarılabilecekleri kimse nefes almıyor olacak...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!