Cellatların efendisi Şiiri - Aydın Duran

Cellatların efendisi

Bu şehrin kalbine inen yağmurlarla
Her bir taşına damla damla düşüp yağdın
Sonra , zamanla geçmeyecek yaralar ve
Şehirlerce sürecek bir sürgün bıraktın…

Çekip gitmeliyim Güneş’ler ülkesine
Uyanmalıyım ortasında bir sabahın
Benimde çok ağır geliyor yüreğime
Hengamesi bitmeli bu soğuk Şubat’ın

Kokun sinmiş sokaklara ve duvarlara
Anlatırdı dili olsa kaldırımların
Tadı da yok ,küsmüşler gibi anılara
Caddeler boyu uzanan loş ışıkların

Gayrı vehmimde kalan bir masal perisi
Birde özrü kaldı dilimde yarınların
Sana yeter bu , cellatların efendisi
Vebali boynunda gibi tüm aşıkların

(Aydın Duran)