Cebimdeki Gökyüzü Şiiri - Ali Sinkay

Ayakkabımın burnunda bir delik,
dünyaya bakıyor.
Zaman denilen o huysuz at
arkamdan nallarını çakıyor.
Ceketimin astarında
unutulmuş bir sonbahar,
dertleri paketledim,
içine de koydum biraz rüzgâr.

Varsın dünya dönsün,
ben yerimde bir vals yaparım.
Cebimdeki son bozuklukla
gökyüzünü satın alırım.
Hüznü astım çamaşır ipine,
rüzgârla savrulsun.
Bugün bayram ilan ettim kendime,
herkes duysun.

Sokak lambası bu gece
biraz sarhoş, biraz şair.
Anlatıyor durmadan
olmayan bir aşka dair.
Bulutları dondurma sandım,
uzattım kaşığımı.
Karanlık gelince
yaktım kendi iç ışığımı.

Dedim ya…
Cebimde bir delik var ama
içinden bütün Samanyolu görünüyor.
Hadi, bir ıslık çal da
kuşlar da uyanmasın.

Varsın dünya dönsün,
ben yerimde bir vals yaparım.
Cebimdeki son bozuklukla
gökyüzünü satın alırım.
Hüznü astım çamaşır ipine,
rüzgârla savrulsun.
Bugün bayram ilan ettim kendime,
herkes duysun.